Hilal Uludağ: Şiirler Küskün Sana

Gecede ne varsa yaşanmadı daha
Ben üzgün ay suskun
Yıldızlar küskün sana
Binlerce ışık yılındaki özlem
Sığar mı hiç bir çeyrek asra
Söyler misin sevgili bana
Kim çekip alacak başımı şu karanlıklardan
Hangi gezegene çarpıp duracak kalbim acaba
Bir sahipsiz göktaşı gibi
Hep böyle anlamsızca mı yaşayacağım
Gökyüzünün hangi bahçesinde solacak bu aşk
Kim bilir her bir zerresi bir baÅŸka patlayacak
Alt üst olacak sayende fizikteki mevcut kanunlar
Galaksiler yorgun tüm evren küskün sana

Gündüzlerim isyanlarda
Okyanuslar kızgın denizler dargın sana
Bir kırık şemsiye gibi yine bu yıl hayat
Ne açılıyor ne de kapanıyor içimdeki yara
Tanrım bu sır perdesi ne zaman aralanacak
Kaç milyon yıl alacak bu yakarışlar
Gözyaşıma doyacak mı bir gün bu topraklar
Aklımı başımdan alıp götürecek bir gün bu çorak ova
Bir çöl fırtınasına karışacak bedenim sonunda
Belki bir mezar taşım bile olmayacak başucumda
Kirpiklerimde kumlar eleyen
Ve dünyamı döndüren
O acımasız rüzgâr hep kayıplarda bu aralar
Ben suskun bulutlar sürgün mevsimler şaşkın
Tüm kâinat kırgın sana

Çarpışacak güç kalmadı yüreğimde
Bilim yorgun teoriler suskun
Maddenin kimyasına ters düştüm
Yine bugünlerde biliyorum
Ne yapsam da yok olmuyor
İçimdeki karanlık kütle
Büyüdükçe büyüyor göz göre göre
Ne olduÄŸunu bilemediÄŸim
Parçalara bölünmüşüm
Gün geçtikçe yabancılaşıyorum kendime
İmkânsız sevdalar fısıldıyor
Aynalar her saniye yüzüme
Umudum kırılmış mutluluğum alınmış elimden
Bir gece ve gündüz gibi ayrılıyor birbirinden
Ruhumdaki derin çizgiler
Kelimeler yetersiz cümleler avuntusuz yine
Şarkılarım dargın şiirlerim küskün sana

Her büyük aşka
Bir büyük patlama sebepmiş bilemedim
Gözyaşlarım küskün sana
Milyarlarca yıllık azabın içindeyim
Alevler saçan bir yeryüzü
Ve dokunsalar yakan bir gökyüzünün esiriyim
Bitkilerim kurumuş nehirlerim kızıl akıyor
Bu yüzden yaşam belirtisi yok hala dünyamda
SensizliÄŸin karesindeyim uzaklarda
Soluk benizli bir gökada gibiyim
Adımı henüz bilen yok senden başka
Bu yüzden dönüp duruyorum etrafında
Rastgele ve hesapsızca
Bir girdapta gibiyim sanki
Bu koca boşlukta bir başıma
Tarifsiz tutkular içindeyim
Işığımı çekip almışlar
Ne yeşili ne de maviyi görecek gözlerim
Irmaklar suskun çağlayanlar küskün
Hava ve su kızgın bu acımasızlığına

Hilal UludaÄŸ
26.01.2010 22.42