İHANET KAPILARI

Gizli bir elin çevirdiği

Kukla bir anahtarla

Milletin gözleri önünde

İhanet kapıları

Birer birer açılıyor...

Giren azgın

Millet kızgın

Fakir üzgün...

Tersaneler ve dershaneler 

İşgal altında

Değerler etrafa

Birer birer saçılıyor.

Susma be Hatice Nine

Ne olur konuşsana

“Bunlar sebep oldu…” de

Oğlunun ölümüne…

Fatih’in fethettiği İstanbul

Acılar içerisinde

Güpegündüz kaçırılıyor çocuklar

At koşturuyorlar

Kapkaçcılar…

Organ mafyaları

Köylerimizde ve şehirlerimizde.

Ha bire şehit düşüyorlar Mehmetçikler

Kars’ta, Bingöl’de ve Dersim’de…

Susma be Sümbül Teyze

Ne olur konuşsana

“37 yıllık tapulu evimi bunlar yıktı…” de

Hayatının zindan olduğunu söyle

70 yaşından sonra acılarla örülü

Sokaklardaki evinde…

Taşınıyor “Peygamber Sakalı”

Havaalanlarına

Her sabah

Akıl almaz

Olaylarla uyanıyor insanlar

Ankara’da, Adana’da… Mersin’de…

Ne olursunuz susmayın Şuayip Emmi

Akkadın Ana

Konuşun hiç olmazsa benimle…

“Onlar saltanat sürerlerken”

80 yaşından sonra... 90 yaşından sonra

Aç... susuz  ve uykusuz

Bana nasıl yaşadığınızı anlatın...

Bütün olayların gerisinde.

Ne olursunuz susmayın Şuayip Emmi

Akkadın Ana!

Konuşun hiç olmazsa benimle…

Üzeyir Lokman ÇAYCI

Paris, 14.10.2005